|
|
De achtste en negende stap
Wij maakten een lijst met de namen van allen, die door
ons schade en
leed hadden ondervonden en verklaarden ons bereid om dit aan hen allen
goed te maken.
Wij hebben waar het
mogelijk was
dit rechtstreeks weer bij zulke mensen goed gemaakt, behalve wanneer
dit hen of anderen zou schaden.
Nu gaan we ons
leven herbouwen, let maar op.
We kunnen weer
nuchter blijven en dus aanvaardt de maatschappij ons weer.
We zijn weer aan
het werk of maken ons op een andere manier nuttig.
We verdienen ons
brood weer.
We bouwen.
Maar dat bouwen is
niet het werk van één of twee dagen natuurlijk.
Je kunt niet met de
ene hand de eerste steen leggen en tegelijk met de andere, de laatste
dakpan.
We doen het rustig
aan.
Het
allernoodzakelijkste het eerst.
En omdat we het nu
anders kunnen en willen doen dan vroeger, doen we telkens wat.
Hoe?
Eigenlijk alleen
maar door anderen in verbazing te brengen.
Omdat we nu geen
geld meer nodig hebben voor alcohol, kunnen we
gaandeweg de financiële positie van onszelf en ons gezin
herstellen.
We kunnen schulden
en schuldjes afbetalen.
Dat is zelfs heel
belangrijk, want de tijd komt, dat we overal ons gezicht weer kunnen
laten zien.
Dat oude kennissen
en vrienden ons weer hartelijk zullen begroeten, omdat zij trots op ons
kunnen zijn.
Het gaat niet
inééns.
We merken echter
plotseling dat het gaat.
En het excuus,
gemaakt tegenover hen bij wie wij moreel in de schuld
staan, krijgt kracht en wordt aanvaard, omdat onze levenshouding anders
is geworden.
Betalen van schuld
verarmt een mens niet en het afdoen van morele schuld maakt zelfs
rijker.
Dat maakt sterker,
omdat het de morele kracht, waar wij weer over beschikken, sterker
maakt.
Ons
herstelprogramma is voor onszelf een voortdurende training.
En al trainende,
rehabiliteren we ons, terwijl bovendien de gevolgen van ons
drankverleden merkbaar verminderen.
Er zullen dingen
zijn, die nooit meer geheel en al hersteld kunnen worden.
Helaas!
Maar veel van
hetgeen ogenschijnlijk voorgoed verloren was, komt toch weer terug.
Ook gezinsgeluk.
Daar zijn vele
duidelijke voorbeelden van in A.A.-kringen.
Maar span uw boog
niet te sterk.
U kunt niets of
niemand dwingen.
Het
komt, naarmate het herstel voortgang vindt.
|
|